توي ژاپن: جوان اولي از عشق جوان دومي نسبت به دختر محبوبش متاثر ميشه و خودکشي مي کنه جوان دومي هم از مرگ همنوع خودش اونقدر اندوهگين ميشه که خودکشي مي کنه بعدش براي دختر ژاپني هم چاره اي جز خودکشي نيست

توي اسپانيا: مرد اولي توي دوئل ، مرد دومي رو از پاي در مياره و با زن محبوبش به آمريکاي جنوبي فرار مي کنن

توي انگلستان: دو تا عاشق با کمال خونسردي حل قضيه رو به يه شرط بندي توي مسابقه ء اسب سواري موکول مي کنن اسب هر کدوم برنده شد ، معشوق مال اون ميشه

توي فرانسه: خيلي کم کار به جاهاي باريک مي کشه دو تا مرد با همديگه توافق مي کنن که خانم مدتي مال اولي و مدتي مال دومي باشه

توي استراليا: دو تا مرد بر سر ازدواج با معشوق مشترک سالها مشاجره مي کنن اين مشاجره اونقدر طول مي کشه تا يکي از طرفين پير بشه و بميره ، يا از يه مرضي بميره اونوقت اونکه زنده مونده با خيال راحت به مقصودش مي رسه

توي قفقاز: جوان اولي دختر محبوب رو بر مي داره و فرار مي کنه دومي هم دختر رو از چنگ اولي مي دزده و پا به فرار مي ذاره باز اولي همين کار رو مي کنه و اين ماجرا دائما« تکرار ميشه

توي نروژ: معشوقه ء دو مرد براي اينکه به جدال و دعواي اونها خاتمه بده خودشو از بالاي ساختمون مرتفعي ميندازه پايين و غائله ختم ميشه

توي آفريقا: قضيه خيلي ساده ست و جاي اختلاف نيست دو تا مرد ، زني رو که مي خوان عقد مي کنن و علاده بر اون ، بيست تا زن ديگه هم مي گيرن

توي مکزيک: کار به زد و خورد خونيني مي کشه و يکي از طرفين کشته ميشه ولي بعدش اونکه رقيبش رو کشته از دختر مورد نظر دلسرد ميشه و دخترک بي شوهر مي مونه

توي آمريکا: حل قضيه بستگي به زن داره و هر کس رو انتخاب کرد با اون ازدواج مي کنه

توي ايران: فقط پول موضوع رو حل مي کنه پدر و مادر دختر مي شينن با همديگه مشورت مي کنن و خواستگاري که پولدار تر و گردن کلفت تره رو انتخاب مي کنن عاشق شکست خورده اگه توي عشقش جدي باشه يا بايد خودشو بکشه يا رقيب رو از ميدون به در کنه يا افسردگي مي گيرهكمترين آمار طلاق متعلق به حلزون هاست ، چون نه مشكل خانه دارند نه ماشين !!!
ــ به حال دل شكسته ام آنقدر اشك مي ريزم كه سيل خرده هايش را با خود ببرد .
ــ ديروز آبزيان طرفدار محيط زيست عليه ماهي دودي ها تظاهرات كردند .
ــ‌ وقتي روي سنگ قبرش آب مي پاشم ، روحش تازه مي شود .
ــ هيچ وقت به لامپي كه مي سوزد ، پماد سوختگي نمي زنم .
ــ از بس باهوش بود ، آمپول بيهوشي بهش اثر نمي كرد .
ــ چون مي خواست رك حرف بزند ، پوست تنش را كند .
ــ قبل از اين كه غصه ، مرا بخورد ، مي خورمش .
ــ‌ روز تولد بيابان ، يك تكه ابر به او هديه كردم .
ــ به خاطر موهاي مصنوعي ام از باد متنفرم .
ــ‌ چاشني غذاهاي من ، ترشي غصه هايم است .

قابل توجه مکتشفان تیسمر ! 

اسامی دیگر دانشگاه : گاوداری دکتر جاسبی، دانشگاه

حتما الان از خودت می پرسی چرا سه حرف آخر کلمه دانشگاه را اینگونه نوشته است؟

ترکیب دختر و پسر در یک مکان منجر می شود به اضافه شدن این سه حرف به آخر آن مکان.

اسامی دیگر دانشکده : CNN ، نَرکده

دانشکده را می توان به یک دهکده ای تشبیه کرد که بچه های پاکی در آن مشغول به تحصیل هستند و به دور از هر گونه پلیدی و پلشتی!

تغییرات ظاهری دانشگاه بر روی دانشجو : خودتان ببینید

تغییرات باطنی دانشگاه بر روی دانشجو : بگذریم . . . !

تغییرات ظاهری و باطنی دانشکده بر روی دانشجو : هر چی بشه بدتر نمیشه!

دو سوال از خودم دو جواب از شما : اگر در دانشگاه دختر و پسر جدا از هم بودن باز هم این همه شور و شوق رسیدن به دانشگاه در میان جوانان وجود داشت؟

کسی را سراغ دارید که جو دانشگاه روی او تاثیر نداشته است؟

نتیجه ای که محققان گرفته اند : هر جا که دختر باشد آن طرف تر پسری در حال شماره نوشتن است.

پاورقی : CNN = سازمان نرهای ناکام

دانشجو باشید نه بر هر قیمتی!

یکی گفت عشق دریایی هست که دو ساحل را به هم پیوند می دهد

یکی گفت عشق کویری بی انتهاست که پایانی ندارد

یکی گفت عشق مانند سیبی هست که به طور مساوی بین دو نفر تقسیم شده

یکی گفت عشق یعنی از خود گذشتن برای دیگری

یکی گفت عشق حسرت چیزی است که نخواهی داشت

 شخصی گفت عشق تقسیم تمام زندگی دو نفر

و شخص دیگری گفت عشق مانند قفلی است بر قلبها ...

 دوستانه بگم ، زندگی صدها رنگ داره ولی تو نباید    مثل آفتاب پرست در اثر محیط رنگ عوض کنی . بالاترین رنگ را که مشکی هست انتخاب کن تا هیچ رنگی در تو اثر نکند . ولی بگذار دلت سفید بماند ...

درسینه ام جایگاهی است

نامت را  حک کردم

هر روز ترا می بوسم

ومی بویم

و عاشقانه چشمهایت را نگاه می کنم

دنیایی ساخته ام

خانه ای بر بلندای محبت

رشته های مهر پیچکها یش 

گلدان هایی پر از گلهای سرخ

و تو

تنها معبود خانه کوچک من

خانه ای

که به وسعت سر سبزی کوهساران است

و من در کنار چشمه ساران محبت

دستانت را می فشارم

من هنوزفردای امید را با چشمانی مشتاق

مینگرم

کاش از اول میدونستم که تو صندوقچه قلبت                    

                            کلیدی داری برای درهای همیشه

ای ساحل دريايت آرام دل من
                                     خاليست از لعل لبت جام دل من
که عاقبتم دلم را به دست دل تو سپردم امروز هم جان من مست وصال توست نمی دانم چه بگويم
تو که جان منی بی تو جان ندارم،آزرده ام ديوانه و خراب تو که بی تو بی قرارم و فقط در حسرت
ديدار تو هستم اين را هم می گويم اگر کسی با تو می بخورد و دلش ديوانه نشود دل نيست و عاقل نيست که من دوست دارم همچو ليلی سوز عشق مجنون را داشته باشم و از دست آن جام شراب را بگيرم و اين را بدان جز وصال تو با من برايم در مانی نيست.

دلم گرفته از اين سقف های بی روزن 
                                              که عشق رهگذر کوچه های باران است  

بي تو من اسير دست آرزوهاي محالم

ياد من نبودي اما من به ياد تو شكستم

غير تو كه دوري از من دل به هيچ كسي نبستم

اگه باشي با نگاهت ميشه از حادثه رد شد

ميشه تو آتيش عشقت گر گرفتنو بلد شد

اگه دوري اگه نيستي نفس فرياد من باش

تا ابد تا ته دنيا تا هميشه ياد من باش

دونفر همواره به من امید می دهند: او و او.

اوی اول همان است که بیکران نزد او ذره ایست

و پنهانی امید را در وجودم قرار می دهد

و اوی دوم همان است که ذره ای از بیکران است

 و من به خاطرش پنهانی امید دارم.

ای کاش انتظار پايانی داشت

 تا من مي توانستم باز آن دستان پر مهرت را بگيرم

 و برای آخرين بار بر آن بوسه زنم...

  ای کاش انتظار پايانی داشت

 تا من دوباره تو را در آغوش بگيرم

 و برای آخرين بار وجودت را حس کنم...

 ای کاش انتظار پايانی داشت

 تا من در آغوش تو

 ميمردم ......

  برگ های پاییزی گذر زمان را به خاطرم می آورند

 و حسرت از دست دادن لحظه هایی را که در انتظار رسیدن به بهاری دیگر

 به فراموشی سپرده ام

 اینبار قدر پاییز را خواهم دانست

 و برگ های ریخته شده را ...

 تا بهار هزاران لحظه و برگ پاییزی فاصله است ...

  کاش می توانستم دوباره بشنوم صدای استوار قدمهایت را

  بشنوم ان صدای لرزان و نگرانت را  اما دورم دور از تو از نگاه تو

  از همه ی انچه روزگاری با ان خو گرفته بودم ..انقدر دور که دیگر هیچ جادویی نمی تواند   

  طلسم انرا بشکند

 ...کاش به اندازه ی یک شهر یا هزاران فرسنگ بود اما دوری ما به فاصله ی دو دنیا ست

  من در دیار باقی و تو در دونیای فانی کاش انروز که فاصله مان به اندازه ی فاصله ی دو نگاه

  بود 

   حرفهای نگفته مان را از هم دریغ نکرده بودیم کاش انروز ارزش لحظات طلاییمان را فهمیده

  بودیم.

  ای کاش انروز اشکهایت را به من پیشکش می کردی تا باور کنم انچه حس می کردم اما تو    انرا امروز که از هم  جداییم برایم اوردی امروز که باید به جای خیره شدن به چشمانم به سنگ

  قبرم بنگری  

  امروز که به جای گرمای عشقم سردی سنگ قبرم را حس می کنی امروز که در جواب حرفها و زمزمه های  ملتمست به جای صدای من فقط سکون و سکوت طبیعت بیجان را می شنوی ...

 امروز که دیگر من نیستم که همراهت باشم در شادیهایت  در غمهایت  درتنهاییت ......

"تنهایی     تا  همیشه  و تنها تر از همیشه......"

  صادقانه به لحظه ها دل بستم تا روزی طعم شیرین با تو بودن را احساس کنم

 بارون روی صورت من نمیبارید حتی جلوی اشکهای چشامو گرفته بود تا تو نفهمی من چقدر ناراحتم

هر چند تو از توی چشام میخوندی که از رفتنت خیلی ناراحتم

وای وقتی حرف از جدایی زدی دیگه نتونستم جلوی اشکامو بگیرم آروم و بیصدا روی گونه ام می غلتید

همراه قطره های بارون  اشکهای  من میریختند