قلب كشوري است كوچك كه پايتخت آن راعشق نام زده اند.فرمانده آنجا محبت مي باشد. نزديكي اين كشور پرتگاهي است به نام چشم كه آبشاري از آن جاريست.آب همين آبشار بعد از تجزيه به دو عنصريكي انتظارو ديگري جدائي تبديل ميشود.

دوستت دارم اي تك چراغ زندگي من Y

دوستت دارم اي تك واژه زندگي من Y

دوستت دارم اي تك خوشي زندگي من Y

دوستت دارم اي تك عشق زندگي منY

دوستت دارم اي تك كليد خوشبختي منY

دوستت دارم اي تك ياردوران تنهايي منY

دوستت دارم اي تك ستاره ي زندگي منY

دوستت دارم اي تك نياز زندگي منY

دوستت دارم اي تك اميد زندگي منY

دوستت دارم اي تك آواي زندگي من Y

دوستت دارم اي تك دوست شبهاي منY

دوستت دارم اي تك معني دهنده ’ زندگي من Y

دوستت دارم اي تك روياي زندگي من Y

دوستت دارم اي عشق بي جواب من...

  دورم از تمامی خوبیهایت ، دورم از دست نوازشگر مهربانت

 دورم دور

 وگم شدم در این غربت شوم

 دورم دور

 دورم از گرمی نگاه پر امیدت ، دورم از آغوش پر شورت

 صدای قلب مهربانت را هر شب آرزو دارم

  و صدای نفس هایت را هر شب تمنا

و تو نیستی و من دورم ازتو ، دورم از لحظه های باتو بودن

 و تنهایم دراین سکوت و دلگیر از این جدایی

 و باز هم شاید فرارسد دگرروز، آشنایی

دورم دوراز لای لای گهواره شبها ی دراز تنهایی

و سرشارم از خاطرات خانه قدیمی در کوچه باغ های شهر شعرو گل و بلبل

 ومحصور در این دیوارهای نازک رسوایی

دورم از تمامی  زمزمه های  کوچه باغ های پاییزی

دورم از خبر یاس و سپیده از بنفشه، از گل های سرخ باغ همسایه

دورم از صدای خنده های مهربانت ، دورم ازهجوم تند نفس هایت

دورم دور از دستی که زندگی داد به من

دورم از غزل های شاعر همیشه عاشق سعدی

دریک غروب دریک خیابان مه گرفته دور

دورم از بازی آدمکهای سرگردان بر روی یک پرده ناموزون کور

دورم دورم  دور