شاید من دیگه تا خیلی وقت دیگه وبلاگ سکوت شبگرد را آپ نکنم

چون باید برم کجا؟نمیدونم.ولی شاید یه روزی برگشتم.

به امید دیدار

چرا رفتی عزیزم آخه مگه حرفی زدم ، زخم زبونی من زدم

آره همش بهونه بود مسأله یار دیگر بود

دلت هوایی شده بود کارم از کار گذشته بود

برو با یارت عزیزم ، رها کن این تن منو ، الهی صد ساله بشه عشق قشنگت عزیزم

اما یه قول بهم بده یارتو تنها نذاری که مثل من اسیر بشه آواره از خونه بشه

ما به هم قولی دادیم که قلبامون جدا نشه ، از تو دل نمی کنم هر چی میشه بذار بشه

اگه یک روز خواستی گلم یکی رو نفرینش کنی

بگو که مثل من بشه ، آواره از خونه بشه ، زجر جدایی بکشه .