از من

         و تو باز آرامگاه جاويد قلبم هستی

        آري بر آستان بي نياز تو تكيه كرده ام

   و تو نيز دستان سرد و يخ كرده ي پراز گناهم را بگير 
 و بگذار عظمت وجودت را با تمامي وجود و بي لياقتي خويش  درك كنم.