من آن تنها ترین تنهای شبگردم

   که شب ها در خیالم با تو می گردم

   من ان تنها ترین انسان بی وزنم

   که ساعت ها میان ابرها می خندم و شادم

   من آن خسته ترین مجنون ولگردم

   که مدت ها میان شهر می چرخم

   من آن بی کس ترین کو خداوندم

   که از طوفان و بوران ها نمی ترسم

                               فقط به یاد تومریم پاییزی دوست دارم