اولين بيت غزل، باز به نام من و تو

يك نگاه گذرا باز سلام من و تو

پشت اين پنجره بسته دگر هيچ نماند

نقشي از خنده مستانه به جام من و تو

گر چه از چشم همه باز گريزان شده ايم

بر سر كوچه و بازار، كلام من و تو

مي نويسم كه دگر طاقت دوريْت نماند

كس نباشد كه بياورْد پيام من و تو

سال هاست كه از پنجره ها خسته شديم

كي شود گردش ايام، به كام من و تو

خم اين كوچه تو را باز ز من مي گيرد

آخرين بيت غزل... باز به نام من و تو...

                           این سروده یکی از دوستانه... خیلی قشنگه